De kijk van Joris 11/11/02

Helaas moet ik weer een algemeen mailtje sturen want ik heb niet genoeg tijd om iedereen een persoonlijk mail te sturen....

Na een paar wilde dagen en nachten met de twee lifters zijn we op weg gegaan naar Bundaberg om te gaan fruitplukken...Na een toch wel wat heftige rit (de gaskabel in de auto is kapotgegaan) zijn we aangekomen in Bundaberg. Even kort omschrijven......Veel dronken Australiërs.....weinig gezelligheid....stoffig (rode aarde)...enz. Wij dus gezellig langs een hostel om wat informatie in te winnen over de omgeving en de werkmogelijkheden. Daar spraken we toevallig met een Duits meisje welke net was begonnen met werken. Ze moest tomaten inpakken in een schuur......dit bleek dus een complete hel te zijn!! Ze was trots dat ze de eerste dag nog niet ontslagen was want dat blijkt dus heel normaal te zijn!! Mmhhmm.....Wij hebben toen ons kampje opgeslagen op een caravan park net iets buiten de stad....Was allemaal wel redelijk. De volgende dag zijn we druk bezig geweest om alle uitzendbureaus in de omgeving uit te checken...en zijn we bij enkele boeren langsgeweest.....maar helaas....er was nog geen werk (maar volgens het internet wel..........ja, maar dat was niet meer zo up-to-date.........ok, weer wat geleerd). Al het werk zou pas over een paar dagen kunnen beginnen...maar niemand kon ons nou vertellen wanneer dat nou zou zijn. Het fruitseizoen is namelijk erg slecht door de weersomstandigheden.

Na twee dagen in Bundaberg zoeken hadden wij een onbevredigend gevoel....We moeten hier een tijdje wachten op werk, maar willen we wel in deze stad blijven (er werd ons aangeraden niet naar de locale pubs te gaan omdat de local people daar nog wel een "anders" reageren op backpackers/toeristen). Het nieuwe plan was dus nu ineens om naar Childers te gaan om daar te gaan zoeken naar werk. Childers is een plaatsje ongeveer 50 km van Bundaberg en is een stuk kleiner/ rustiger. Hier zijn we uiteindelijk beland op een leuke camping met een aantal andere backpackers. De meeste van hen waren al aan het werk in de omgeving. Ook hier zijn we (met behulp van de receptie van de camping.....erg behulpzaam de mensen hier) alle boeren afgegaan in de omgeving. Overal een praatje maken en je telefoonnummer achtergelaten. Helaas heeft mijn telefoon alleen geen bereik in Childers!! (het lijkt af en toe Ben wel)....De eerste paar dagen nog geen succes gehad met zoeken en we werden een beetje moedeloos van altijd weer die verhalen dat we even een paar dagen moesten wachten. We hadden toen besloten om even een dagje met de auto naar de zee te gaan om daar even te "onthaasten".....heel relaxed en heel mooi daar. We gingen wild kamperen (dus auto langs de weg zetten en gratis slapen maar!!). Toen we de volgende dag weer teruggingen hebben de auto laten maken en mijn telefoon opgewaardeerd. Bleek dat ik 4 nieuwe voice mails had!!! Waren er drie bedrijven die mij de dag daarvoor hadden gebeld op de ochtend (toen ik de voicemails afluisterde was het intussen al middag!!) te beginnen.....KUT!!!! Snel nog gebeld.....maar iedereen was natuurlijk op het land en daar hebben ze geen mobiel bij zich.

Eenmaal terug op de camping kregen we te horen dat we konden werken!!! Jippie!!! We konden maximaal 4 dagen bonen plukken...Dus wij de volgende ochtend om 4:40 ons bed uit om te gaan werken. We waren voorbereid....we hadden ongeveer 6 liter water bij ons, zonnebrand factor 60, pet op, oude kleren aan (gekocht voor een habbekrats) en een glimlach op onze gezichten. Toen stonden we daar, in the middle of nowhere in het land met een emmertje naast je. We moesten sperziebonen van een heel laag struikje plukken (meer lostrekken), Er waren verschillende manieren om dit te doen: Gebukt staan, bukken en dan plukken, door je knieën en dan bukken, of gewoon bukken.........zoals je hoort moest je dus de hele tijd bukken!!!!!!! MIJN RUG!!!!! Heb echt ongelofelijk zitten afzien in dat veld daar!! Niet normaal!! Het erge was nog dat je betaald kreeg per kilo!!!!! We hebben die dag gewerkt van 6 uur 's ochtends tot 14:30 uur en we hebben achteraf gezien heeeeel weinig verdiend. Gelukkig was het die dag een prachtige dag met geen enkel wolkje aan de horizon en bijna geen wind.......oh nee, dat was ook niet zo relaxed!!! De volgende ochtend met veel pijn en moeite (letterlijk) opgestaan. Na ongeveer 1,5 uur werken keken we elkaar aan......we hadden echt pijn....en we verdiende geen reet. We hebben de emmer nog volgemaakt...en zijn toe opgestapt. iedereen nog de groeten gedaan en ze succes gewenst.....de mazzel, wij zijn geen sperziebonen materiaal. Weer wat geleerd. De middag onze cheque opgehaald (120 dollar met z'n tweeën....viel nog mee) en zijn toen direct doorgereden naar Brisbaine (grote stad) om daar ons geluk te gaan zoeken. Onderweg naar Brisbaine kregen we nog een baan aangeboden in de meloenen.....Nu zitten we dus in Brisbaine. Vandaag de hele dag bezig geweest om werk te zoeken. Tot nu toe nog zonder succes, maar daar zal snel verandering in komen.

Mensen dit was even een kleine update van mijn avonturen hier.

We mailen.

Joris